Uitstel voor Mercosur is fout en dom signaal in moeilijke tijden

Europees Parlementslid Kathleen Van Brempt (Vooruit) betreurt de goedkeuring van de doorverwijzing van het Mercosur-handelsakkoord naar het Europees Hof van Justitie. “Dit is een bewuste vertragingszet die de democratische besluitvorming ondergraaft en Europa op een cruciaal moment verzwakt.” 

“Tegenstanders van het handelsakkoord misbruiken deze procedure om het akkoord te vertragen en uiteindelijk te blokkeren,” zegt Van Brempt. “En dat net op een bijzonder cruciaal moment. Nu het glashelder is dat de Europese Unie niet langer kan rekenen op de steun van haar oudste bondgenoot, de Verenigde Staten. Europa moet vandaag op zoek naar nieuwe partners en stabiele allianties. De Mercosur-landen kunnen zulke partners zijn.” 

Volgens Van Brempt was dit hét moment om een duidelijke boodschap te geven. “Dit had een duidelijk signaal van ons engagement voor multilaterale samenwerking en op regels gebaseerde handel kunnen zijn. In plaats daarvan sturen we vandaag het tegenovergestelde signaal uit. Dat kan Europa duur komen te staan. We presenteren ons allerminst als een betrouwbare en loyale partner. Dat is bijzonder kwalijk. We maken onszelf belachelijk.” 

Uitstel dreigt afstel te worden 

Van Brempt waarschuwt dat dit uitstel het volledige handelsverdrag, waar meer dan 25 jaar over onderhandeld is, op de helling zet. “Verschillende Mercosur-landen hebben al duidelijk gemaakt dat hun geduld niet eindeloos is. De Braziliaanse president Lula liet eerder verstaan dat het akkoord niet langer hoeft als het opnieuw vertraging oploopt. We mogen niet overschatten hoezeer de Mercosur-landen op dit akkoord zitten te wachten. Uitstel dreigt afstel te worden, met alle gevolgen van dien. Sommigen lijken te denken dat we in een soort van luxe-positie zitten waarin de hele wereld braaf zit te wachten om met ons handel te drijven en wij op een bijzonder neokoloniale manier mogen bepalen hoe hun land moet worden bestuurd. Dat is wereldvreemd. Zo werkt het niet.” 

Economisch onverantwoord 

Ook op economisch vlak noemt Van Brempt de beslissing onverstandig. “Door de handen in elkaar te slaan zouden Europa en Mercosur samen de grootste handelszone ter wereld vormen, met een markt van meer dan 700 miljoen consumenten. Dat biedt enorme kansen voor Europese bedrijven.” 

“Een handelsakkoord biedt betere bescherming dan géén akkoord,” benadrukt ze. “Volgens de inschattingen zou de Europese export naar de Mercosur-landen met ongeveer 39 procent stijgen. Dat gaat over honderdduizenden jobs in de Europese Unie. Die zet je niet lichtzinnig op het spel.” 
 
Schieten in eigen voet 

Bovendien zou de beslissing van vandaag de tegenstanders wel eens zuur kunnen opbreken. “We hebben de voorbije periode keihard gewerkt om van de lidstaten en de Europese Commissie de expliciete garantie te krijgen dat dit akkoord níét provisioneel zou worden toegepast zolang het parlementaire proces niet was afgerond en het akkoord niet was goedgekeurd,” legt Van Brempt uit. “Dat was juridisch en procedureel eigenlijk niet nodig, maar politiek wel cruciaal.” 

“Net dat gaf ons de ruimte om de heikele punten en moeilijke elementen in dit akkoord grondig te bespreken en waar nodig bij te sturen,” zegt Van Brempt. “Dat democratische proces is dé hefboom om concrete bezorgdheden, bijvoorbeeld van landbouwers, ernstig te nemen en aan oplossingen te werken.” 

Maar, waarschuwt Van Brempt, de stemming van vandaag dreigt dat ook dat op de helling te zetten. “Om de relatie met de Mercosur-landen te redden en het akkoord overeind te houden, zouden Commissie en lidstaten zich nu wel eens verplicht kunnen voelen om alsnog over te gaan tot voorlopige toepassing van het akkoord. Zonder goedkeuring van het Parlement, zonder aanpassingen en zonder bijkomende garanties. Daar wordt echt niemand beter van. Wie denkt vandaag een overwinning te hebben geboekt, heeft eerder een kogel in eigen voet gejaagd.” 

Valse argumentatie 

“Je kan voor of tegen dit akkoord zijn. Dat is een democratisch recht. Maar wat vandaag gebeurt, is iets anders. Met procedureslagen, vertragingsmanoeuvres en op basis van foutieve informatie en valse argumenten proberen sommigen dit handelsverdrag van tafel te vegen. Enkel en alleen om daar in eigen land of bij de eigen achterban mee te scoren. Dat is onbegrijpelijk en onverantwoordelijk.”  
 
“Je kan niet aan de ene kant de hele tijd de mond vol hebben van competitiviteit, jobs, welvaart en internationale samenwerking, en tegelijk handelsakkoorden als dit blokkeren,” besluit Van Brempt. “Als Europa er zelfs met gelijkgestemde partners als de Mercosur-landen niet meer in slaagt om tot een handelsakkoord te komen, dan is de vraag onvermijdelijk: met wie dan wel nog?”